دانشکده پرستاری

خودتان را معرفی کنید؟

مجید کرمی هستم متولد 1352 در کرج و در همین شهر سکونت دارم.

 مدرک کارشناسی مدیریت صنعتی دارم و در زمینه تولید و فروش فرش فعالیت می کنم

از چه زمانی با دانشگاه علوم پزشکی البرز آشنا شدید؟

شروع فعالیت کار خیرمان به 20 سال پیش برمی گردد . ما  ابتدا در زمینه کمک به بیمارهای کلیوی جهت راه اندازی دستگاه های دیالیز بخش دیالیز اقدام کردیم و با ارتباطی که با بیماران  داشتیم متوجه شدیم برای  بیماران کلیوی مسائل و مشکلاتی است که حتی در زمینه آموزش هم باید کار کرد  برای همین یک انجمن خیریه ایجاد شد و با کمک پزشکان آموزش برام عموم مردم را شروع کردیم.

مدارس و مجموعه ای برای  آموزش  و پرورش راه اندازی کردیم و یک همکاری شروع شد برای آموزش بچه ها جهت نارسایی کلیوی که خداروشکر طرح خیلی خوبی بود و پزشکان دانشگاه علوم پزشکی واقعا همکاری کردند و به تمام مدارس آمدند و آموزش دادند .

در کدام مرکز درمانی فعالیت خیرخواهانه داشتید ؟

بخش دیالیز در بیمارستان البرز ،بیمارستان شهید رجائی کرج ،بیمارستان شهریار،بیمارستان شریعتی

انگیزتان از انجام کار خیر چی است و چه احساسی پیدا می کنید وقتی کار خیر انجام میدهید ؟

شاید یک بخشی هم  بخاطر این باشه که خانواده و بزرگ  تر های ما در  کارخیر بودند و آن بازخوردی که گرفتند و حس خوبی که دارند و آن رسالتی که داشتند ، برای انسان ها دیگر کار هایی را کردند که در نبود خودشان همچنان این امرو خیر  داره انجام میشه . به الحمدلله این حس خوب را ایجاد می کرد که در نبود خودمان هم یک اثر بگذاریم به یادگار.

خاطره ی خاصی در ذهنتان هست که تعریف کنید

وقتی  آدم کاری را انجام میدهد برای اینکه فردی راحت تر و بهتر زندگی کند  و افرادی که واقعا در بخش درمان به کمک  نیاز دارند به آنها کمک کنیم این یک آموخته ای است که نسل به نسل به من رسیده است  ولی واقعا  این جمله اثر خیلی خوبی در من داشته و به عینه امتحان کردم ، پدرمان می گفتند تغییر کیفیت زندگی دیگران که نیازمندند آرامشی را به شما میدهد که در هیچ چیزی  نمیتوانید پیدا کنید و ما واقعا از بچگی دنبال آن حس بودیم که چه لذتی را دارد

 وقتی متوجه میشدیم بیمارانی که دیالیز احتیاج داشتند  ،خیلی راحت بعد از دیالیز به کاهایشان میرسند ،یا افرادی که نیاز داشتند کمک هزینه به آن ها بشود تا پیوند بزنند و دقیقا آن حس را داشتیم.

در بحران کرونا هم فعالیت خیر خواهانه داشتید ؟

بله ، اولا این یک وظیفه ی انسانی است و یک حرکت خیلی خوبی بود و ملت ایران میدانید که همیشه در مشکلاتی که برای هموطنان اتفاق می افتد ،همیشه کمک  میکنند .

ما به جز تامین نیازهایی که بخش درمان داشت ،امکاناتی که برای پرستاران نیازبود و واقعا پرستاران در مبارزه با کرونا ارزش واقعیشان  برای همه افراد معلوم شد و فهمیدند که چقدر جان فشانی و ایثار می کنند و از خودگذشتگی برای افراد جامعه دارند، و ما هم به الحمدالله و لطف خدا نیازهایی که حوزه بهداشت و سلامت دانشگاه علوم پزشکی اعلام کرد کارهایی را انجام دادیم.به  بیمارستان امام علی (ع) و بیمارستان امام حسین (ع) محمد شهر ،بیمارستان کوثر و چند بیمارستان دیگرکمک هایی شد

به الحمدالله طی چندسال گذشته،دانشگاه ارتباط خوبی را با حوزه خیرین داشته از زمانی که دکتر صیادی آمدند ،حتی پیگیر این بودند که خیرین سلامت حتما یک مجموعه را داشته باشند و انتخاباتی را برگزار شد  و افراد خیر و سرشناسی که در حوزه سلامت کار می کردند دوره هم جمع شدند که انشالله بتوانند منشا کار خیر برای استان باشند.

افرادی که در دانشگاه و سلامت هستند،باید یک الویتی را داشته باشند و آن الویت هم این است که همواره با یک ساختاری در راستای تکریم خیر و ارتباط گرفتن بر ای آن هدف و آن  کارهایی که میخواهد در حوزه درمان انجام بشود یک رویه مشخص داشته باشد  و تغییر تحول مدیران باعث نشود که کل سیستم و نگاه تغییر بکند.

مسلما در بخش سلامت  اگر سیاست گذاری به گونه ای باشد که دانشگاه  در بسیاری از کار های جاری مربوط به امر خیری که می خواهد انجام شود یاری برساند و پیگیری لازم را داشته باشد به طور حتم کارهای خوبی می شود انجام داد و خیرین دلگرم می شوند.

به طور مثال  خیر برای ساخت یک مرکز درمانی خیر ساز درگیر فرایند اداری و اداراتو سازمان های دیگر نباشد و بتواند کار را به شرعت پیش ببرد و دانشگاه خیر را در این مسیر کمک کند .

به نظرتان دانشگاه چه کارهایی باید انجام بده که مشارکت خیرین را بیشتر جلب شود ؟

به نظرم دانشگاه  باید واحد خیرین را  فعال تر کند مسلما با ارتباط خوبی که می تواند با خیرین برقرار کند نتایج خوبی حاصل می شود.

کسی را تشویق می کنید که در امر سلامت به کار خیر بپردازد؟

یکی از نکات خیلی مهم همین تشویق و ترغیب دیگران است  همکاری  با کمیته امداد در حوزه ایتام که داشتیم ،مجموعه ای از تولید کننده ها و فرش فروش ها بودند که در ابتدا با 2000 سرپرستی ایتام و حالا بالغ بر 230 هزار  کودک بی بضاعت در کشور هستند کمک هزینه هاش توسط تولید کنندگان و فروشندگان صنعت فرش دستبافت و ماشینی پرداخت می شود