دانشکده پرستاری

وی افزود: عوامل متعددی همچون سن، جنس، ناامیدی، وضعیت تاهل، عوامل اقتصادی، بعد خانواده، سوء مصرف مواد، کشمکش و طلاق والدین، عدم حمایت اجتماعی، بیکاری، بیماری جسمی و اختلالات روان پزشکی مانند اختلال دو قطبی و به ویژه افسردگی، شکست عاطفی، نشخوار فکری، تاب آوری پایین، ناامیدی ، اعتیاد به الکل یا سوء مصرف دارو در این موضوع دخیل هستند.

دکتر فیرزوآبادی با بیان اینکه جوانان بین سنین ۱۵ تا ۲۵ سال، دوره‌ای انتقالی را تجربه می‌کنند و گذار به زندگی دانشگاهی می تواند فشار روانی قابل توجهی ایجاد کند بیان کرد:  توجه به رفتارهای خودکشی در دانشجویان علوم پزشکی نیازمند اقداماتی جامع و چندجانبه و توجه جدی از سوی مسئولان آموزشی، روان‌پزشکان، و سیاست‌گذاران حوزه سلامت است.

وی توصیه کرد :

•           اجرای برنامه‌های غربالگری روانی منظم در دانشگاه‌ها

•           ارتقاء آگاهی دانشجویان درباره سلامت روان

•           فراهم‌سازی خدمات مشاوره و روان‌درمانی در محیط‌های آموزشی

•           آموزش مهارت‌های مقابله با استرس و مدیریت هیجانات

•           تقویت حمایت اجتماعی و ایجاد حس تعلق در فضای دانشگاهی: تشویق به برقراری روابط اجتماعی مثبت و ایجاد گروه‌های حمایتی در بین دانشجویان.